ایرانیان تایلند

+ 2

+ 3

پکن نشین ها زیرک تر از آن هستند که تهران و موقعیت استراتژیک آن را فراموش کنند

نخست وزیر چین ون جیابائو از امروز سفر شش روزه ای را به کشورهای عربستان سعودی، قطر و امارات متحده عربی آغاز می کند. نخست وزیر چین شش روز تمام را بیخ گوش ایران و میان همسایگان این کشور میگذراند تا نخستین سفر مقامی در حد او به عربستان در دو دهه گذشته و نخستین سفر اینچنین مقامی به امارات و قطر در تمام این سالها باشد.

اما و اگرها در خصوص این سفر بسیار است.با این وجود برخی تحلیل گران در برشمردن دلایل این سفر به یک انگیزه متفاوت اشاره می کنند:اتحاد استراتژیک چین با ایران اندک اندک کمرنگ می شود!
روزنامه نیویورک تایمز در این خصوص می نویسد:هیچ کس در خارج از حلقه دولتمردان چینی نمی داند که محور کلام و بحث اقای نخست وزیر با رهبران کشورهای میزبان چه خواهد بود. با اینهمه به نظر می رسد که بحث در خصوص ایران و برنامه هسته ای این کشور در زمره مسائل قطعی باشد.

سالهاست که ایران نفت مورد نیاز چینی ها را تامین کرده و البته در منطقه خاورمیانه هم حرف های بسیاری برای گفتن دارد.چین نیز همواره مدافع جدی ایران در صحنه بین المللی و حامی این کشور در پیچ و تاب های دیپلماتیک بوده است. با اینهمه برخی تحلیل گران ادعا می کنند که زنجیره ای از حوادث جاری حول پرونده هسته ای ایران این دوستی استراتژیک را زیر سوال برده است.
ایالات متحده اخیرا چین را برای پایان دادن به حمایت از ایران تحت فشار جدی قرار داده است. بر اساس تازه ترین تهدیدها پکن یا باید خرید نفت از تهران را به اتمام برساند و یا با اخراج و جریمه بسیاری از شرکت های خود توسط دولت ایالات متحده روبه رو شود. شاید این نخستین باری نباشد که امریکا دوستان ایران را برای تنها گذاشتن این کشور تحت فشار قرار می دهد اما بی شک در تازه ترین دور از این تحمیل ها، امریکایی ها بی اندازه روی دوستان منطقه ای ایران فشار خواهند آورد.

غربی ها نیز عزم خود را برای تحریم ایران و البته دوستان این کشور که سالهاست در کنار تهران ایستاده اند جزم کرده اند. همین مساله چین را بیش از گذشته در منگنه قرار داده است. علاوه بر این صفحات تاریخ در سال 2011 میلادی به گونه ای ورق خورد که معمر قذافی از لیبی بار سفر بست. مردی که کشورش صاحب یکی از اصلی ترین چاه های نفت بود قدرت را واگذار کرد و رفت و همین مساله چین را در منگنه بدی قرار داد.
به نظر نمی رسد که چینی ها تمایلی به فراموش کردن درس های گرفته شده از انقلاب های عربی داشته باشند. چینی ها تمام درایت خود را به کار می گیرند تا در زمان مجادله میان دو طرف پرمنفعت ترین سمت را به خود اختصاص دهند. هیچ کس فراموش نمی کند که این شرکت های اسلحه سازی چینی بودند که در واپسین روزهای حضور قذافی در قدرت به او و دولتش اسلحه فروختند.

فرانکوئیس گادمنت از تحلیل گران ارشد شورای اروپایی روابط خارجی در این خصوص می گوید: میزان نفوذ سیاسی چینی ها در یک سال گذشته تغییرات فاحشی یافته است. از لیبی تا یمن و سوریه بسیاری از دوستان چین عرصه قدرت را واگذار کرده و رفته اند. برخی از این رهبران روابط بسیار خوب و عده دیگری هم روابط نسبتا خوبی با پکن داشتند.
این روزنامه امریکایی در ادامه می نویسد که چین در حال حاضر هم خرید نفت خود از ایران را تا اندازه ای کاهش داده است. حرکتی که برخی به مانوری برای کاهش اعتراض های امریکا تعبیر می کنند. ایران سومین صادرکننده نفت به چین است اما تنها 5 درصد از سهم مورد نیاز چینی ها را تامین می کند. بعید به نظر می رسد که چینی ها در سال نزول اقتصادی خود چشم بر اینچنین منبع غنی ببندند. چین بزرگترین خریدار نفت ایران و شریک تجاری پر و پاقرص این کشور محسوب می شود.

به نظر نمی رسد که چینی ها میل چندانی به تغییر سیاست خارجی خود در یک سال جاری داشته باشند . امسال سال انتخابات و دست به دست شدن قدرت در چین هم است. در این فضا بسیاری از تحلیل گران منطقه ای چین ایران را قدرتی می دانند که هر روز بر حجم توانایی هایش در خاورمیانه افزوده می شود. قدرتی که می تواند جای امریکا در خاورمیانه را هم اشغال کرده و بر همین اساس همچنان متحدی قابل اطمینان برای پکن باشد.
هفته گذشته بود که چینی ها باز هم اعمال فشارهای بیشتر بر تهران را رد کرده و تایید کردند که باید مناقشه هسته ای ایران را با گفتمان حل و فصل کرد. با اینهمه باراک اوباما چهل و چهارمین رئیس جمهوری امریکا هنوز از متقاعد کردن چینی ها ناامید نشده است.

نویسنده این مطلب برای نیویورک تایمز در نهایت می نویسد: سیاست خارجی در چین بر مبنای محاسبه دقیق منفعت های دولت است. تعبیر چین از قدرت ایران امروز می تواند در ادامه دیپلماسی این کشور در برابر تهران یا تغییر ان به سمت امریکا بسیار تاثیرگذار باشد. چینی ها می دانند که ایران فضایی بیش از اندازه مساعد برای رشد و سرمایه گذاری آنها است با اینهمه نمی خواهند آخرین کشوری باشند که پای خود را از مهلکه ای احتمالی بیرون می کشند!

منبع : khabaronline.ir